Indo Melati

De Indo-melati is ontworpen door Paatje Phefferkorn, en dit symbool is bedoeld als een Indo vlag. Dit symbool bestaat eigenlijk uit verschillende losse symbolen.

-De melati-bloem heeft een centrale plaats en symboliseert de vrouwelijke charme en het vrouwelijke schoon.

-De golok en twee drietanden verwijzen naar de rol van de Indo als ‘voorvechter in woord en daad’.

-En natuurlijk is de achtergrondkleur blauw niet toevallig gekozen maar staat de kleur als symbool voor trouw.

Het is duidelijk dat de derde en vierde generatie indo ‘trotser’ is op het indo-zijn dan de generatie ervoor. En velen willen dat graag laten zien. Met deze ‘nieuwe indische trots’ ontstaat zo een nieuwe symboliek. Er is bijvoorbeeld een Indo-stijl, die zich uit in kleding en dans. Zwarte haren stijf van de gel. Via internet zijn verschillende groepen jongeren te vinden die hun Indo-zijn laten zien met tatoeages, zoals de Indo-melati of hun “typisch Indische” achternaam.

Ik vind ook andere symbolen, zoals de Garuda en de roodwitte vlag van Indonesië, die worden gebruikt als tekenen van kracht of liefde voor het land en de afkomst. Maar gelijk stuit ik hier op een probleem van ‘symbolische aard’: velen vinden namelijk, dat dit soort symbolen eigenlijk niet gebruikt mogen worden door Indo’s. Omdat het symbolen zijn die met Indonesië te maken hebben en niet met de Indische cultuur.

Maar verwijzen deze symbolen voor degenen die ze gebruiken niet gewoon naar de eigen oorsprong, die zich immers ook in het huidige Indonesië bevindt! Zouden veel Indonesische symbolen eigenlijk ook niet gewoon gebruikt moeten kunnen worden door Indo’s?